Archief van mei, 2012

“Soms is iemands hand vasthouden al genoeg”

donderdag, 31 mei, 2012

Een dag als…. vrijwilligster in het Hospice        

HOUTEN – Ze is enthousiast vogelaar en bestudeert, bij voorkeur met verrekijker en opschrijfboekje in de hand, vogels in de vrije natuur. Ze vindt het heerlijk om samen met haar partner Harry te fietsen: broodjes mee, zon op de kop, bed and breakfast adresjes onderweg en genieten maar. Genieten doet ze ook zeker van hun kleinkinderen Lysanne (6) en Tim (3): “Onze grootste vreugde!” Je kunt haar wakker maken om te zingen in haar koor, het klassiek koor Toonkunst uit Utrecht. Ze verdient haar brood als ambtelijk secretaris van een Cliëntenraad in de ouderenzorg, maar is vooral ook vrijwilligster bij het Hospice Kromme Rijnstreek in Houten: “Omdat ik het belangrijk vind dat mensen in de laatste fase van hun leven op een respectvolle en waardige wijze afscheid van het leven kunnen nemen”. Verslaggeefster Marijke Dekker liep een ochtendje mee met deze actieve vrouw met een groot, warm hart: Ineke Rohaan.
 
In het Hospice wordt Marijke hartelijk ontvangen door Ineke en enkele collega’s. Niet alleen de mensen, maar ook het gebouw, de bloemen, de sfeervolle aankleding, alles ademt gastvrijheid, respect, rust en ruimte. “De gasten staan hier centraal. Zij hebben vaak een zware tijd, meestal met chemo-kuren achter de rug, en vinden hier rust en aandacht. Rust om afscheid te nemen. Het moet hier voor hen goed voelen, comfortabel zijn. Ze mogen eten wat ze willen, wanneer ze willen en er net zo lang over doen als nodig is. En als iemand ineens zin heeft in een croissantje of harinkje, dan stappen we gewoon op de fiets om er één te halen!”Ineke Rohaan (62), die met haar partner Harry in Houten woont, vertelt vol passie over haar werk als vrijwilligster bij het Hospice. “Dit in maart 2011 geopende Hospice is met vier appartementen heel kleinschalig en biedt juist daardoor de mogelijkheid om er echt voor de gasten te zijn. Dat is eigenlijk het allerbelangrijkste: er voor hen zijn. Wij kunnen veel betekenen voor mensen in een heel kwetsbare situatie.”Sommige gasten zijn erg op hun privacy gesteld; anderen hebben juist behoefte aan aanspraak. “We luisteren, we gaan soms in gesprek. Zonder in discussie te gaan of onze visie op te dringen. We zijn er voor hen. Sommigen worstelen met levensvragen of met geloofskwesties. Vaak ook is het voldoende dat je er gewoon bént, een hand vasthoudt, een tijd bij iemand zit. Daarvoor moet je als vrijwilliger voelsprieten hebben: aanvoelen wat iemand écht wil.”Behalve een luisterend oor bieden, verrichten de vrijwilligers ook huishoudelijk werk en assisteren bij verpleegkundige taken. “Er moet natuurlijk ook gewoon aangepakt worden: wassen, strijken, mangelen (‘uitkijken voor je vingers!’), bedden verschonen, opruimen, koffie en thee zetten, etc. Maar als een gast je nodig heeft, gaat dat altijd  voor”.  

Ineke Rohaan, vrijwilliger

Emotioneel

Het is mooi, maar emotioneel ook zwaar werk: “Je hecht je in die korte tijd toch aan de gasten. En je hoort heel persoonlijke levensverhalen. Natuurlijk raakt me dat. Maar het lukt mij gelukkig om de knop om te zetten. Ik kan er op dat moment voor de gast zijn of zo nodig handelen. Later kan ik dan voelen en huilen. En er desgewenst met een van de professionele medewerkers over praten. Die opvang is heel goed geregeld. Ik heb daarvan nog geen gebruik hoeven te maken: ik heb een fijne vent die bij thuiskomst altijd vraagt hoe het gegaan is en wat mij geraakt heeft.”

Vrijwilligers – die vooraf een gedegen training krijgen – werken altijd in teams van twee personen: overdag samen met een andere vrijwilliger, ’s nachts samen met een verpleegkundige. “Er zijn dagdiensten van vier uur en nachtdiensten van acht uur, en in totaal zo’n 80 vrijwilligers, waaronder ook mensen die koken of de tuin onderhouden. Twee roosteraars hebben hun handen vol om iedereen goed in te roosteren. Uiteraard zijn er overdag ook verpleegkundigen en een verpleegkundig coördinator in huis, en komt de arts regelmatig langs.”

Na het overlijden van een gast, wordt hij of zij met respect uitgeleide gedaan, soms met muziek en met een gedicht. Vaak zijn daar diverse vrijwilligers bij aanwezig. “Natuurlijk gebeurt alles in overleg met de familie. Familie is heel belangrijk in een Hospice; ook zij moeten opgevangen worden en hebben soms behoefte aan een praatje en een luisterend oor.”

Het is de bedoeling om twee keer per jaar een herdenkingsbijeenkomst te houden: “De namen van de overledenen worden opgenoemd en er wordt een kaarsje voor hen gebrand. De eerste keer heeft een uit vrijwilligers bestaand gelegenheidskoortje ‘Tears in Heaven’ van Eric Clapton gezongen. Een prachtige sfeer. Ook zijn er gedichten voorgelezen. De herdenkingsbijeenkomst werd erg gewaardeerd door de nabestaanden.”

Ontroerend

Als Ineke zou merken dat haar leven té vol is, zou ze zonder enige twijfel stoppen met haar betaalde baan en nog meer uren in het Hospice doorbrengen: “Het geeft mij voldoening om te merken dat het een gast goed doet om hier in een bijna-thuis-huis te zijn. Ik herinner mij een oude man, met wie ik op het terras, op zijn verzoek, zwarte thee zat te drinken. We genoten van de rust en het zomerweer en ik vroeg hem of het eten goed was geweest die avond. Hij keek mij aan en zei: ‘Álles is hier goed. Dit is het voorportaal van de hemel en jullie zijn allemaal engelen’. Ontroerend, dit soort momenten. Daar doe je het voor.” (MD)

Kijk voor meer informatie over de hospice op hospice-krommerijn.nl.

Bron: ’t Groentje 23-05-2012

Contact met GSU

donderdag, 10 mei, 2012

De heer van Donselaar overhandigt het contract aan bestuurslid André Kok in aanwezigheid van de vrijwillige technische beheerder Hans Bos

Op 20 april j.l. is door het bestuur van het hospice en het management van GSU Eneco Installatiebedrijven een meerjarige overeenkomst getekend. Deze overeenkomst betreft het onderhoud van de technische installaties van het Hospice Kromme Rijnstreek.
GSU sponsort hiermee kosteloos een onderdeel van de exploitatie van het hospice. Het hospice is een “bijna-thuis-huis” in Houten waar gasten in een warme omgeving op een waardige en respectvolle manier kunnen overlijden. De heer Van Donselaar van GSU heeft dat recent in zijn eigen familie meegemaakt en heeft vanuit die ervaring het mooie werk van het hospice aanbevolen bij de directie van GSU. Vanuit maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) konden zij van harte instemmen met zijn voorstel, hetgeen geleid heeft tot deze overeenkomst.

Nieuwsbrief Hospice Kromme Rijnstreek nr. 4, mei 2012

zondag, 6 mei, 2012

Download: Nieuwsbrief 4 Hospice Krommerijnstreek